اینک به جایی رسیده ام که مرا نه یارای رفتن  است و نه تاب ماندن و من در این دو راهی رفتن و ماندن سخت حیرانم که چه کنم ؟؟؟؟؟؟؟......

خدایا ...مرا از تسلسل و تسلسل را از من بر گیر ...........که سخت هراس انگیز است این تسلسل وار رفتن و باز به اول رسیدن ...من آن دو خط موازی را بیشتر دوست میدارم تا مرا با خود ببرد تا بی نهایت ..........

تا بی نهایت ...تا آخر دنیا ...

**********************

اگر داغ دل بود ما دیده ایم

اگر خون دل بود ما خورده ایم

اگر دل دلیل است ما آورده ایم

اگر داغ شرط است ما برده ایم ....

***....قیصر امین پور....***